Jan Dirk Heikoop - nieuwsgierigheid als drijfveer
Wat begon met tegenzin, groeide uit tot een loopbaan vol trots, nieuwsgierigheid en vakmanschap. Jan Dirk Heijkoop vertelt hoe zijn start er bij TSA uitzag, hoe hij groeide in het vak en waarom veiligheid voor hem nooit vanzelfsprekend is.
Jan Dirk werkt inmiddels 13 jaar bij TSA, en elke dag voelt anders. Toen hij begon, had hij weinig idee wat hij kon verwachten, maar al snel ontdekte hij hoe uitdagend en leuk het werk is. Wat hij het meest waardeert, is de enorme afwisseling. Hij komt op uiteenlopende locaties, werkt in verschillende sectoren en geen dag is hetzelfde. Veiligheid draait hier vooral om het voorkomen dat er iets misgaat, en daar draagt hij actief aan bij.
Van twijfel naar passie: al 13 jaar met hart voor veiligheid bij TSA
Wat begon met tegenzin, groeide uit tot een loopbaan vol trots, nieuwsgierigheid en vakmanschap. Jan Dirk vertelt hoe zijn start bij TSA eruitzag, hoe hij groeide in het vak en waarom veiligheid voor hem nooit vanzelfsprekend is. “Ik had er totaal geen zin in. Ik heb zelfs nog geprobeerd om er onderuit te komen.”
Van weerstand naar enthousiasme
Eerlijk is eerlijk: Jan Dirk had er totaal geen zin in. Het was onbekend terrein en dat schrok hem af. Onbekend maakt onbemind – dat gold hier zeker. Maar op zijn tweede dag nam iemand hem mee de fabriek in en legde alles rustig uit. Vanaf dat moment begon het te leven. Zijn weerstand maakte plaats voor enthousiasme.
Leren door te doen
De eerste periode was intens. Er kwam veel op hem af: cursussen, nieuwe termen en onbekende omgevingen. Jan Dirk zegt altijd: als je ergens nieuw bent, weet je niet eens waar het toilet is.Hij ontdekte al snel dat je niet alles meteen hoeft te begrijpen. Door open te staan en vragen te stellen, groei je vanzelf in het werk. “Als hij begrijpt wat er gebeurt, wordt het werk leuker én doet hij het beter.”
Bijna dertien jaar later
Jan Dirk werkt inmiddels ongeveer dertien jaar bij TSA. Bij zijn 12,5-jarig jubileum werd hij verrast met een persoonlijk cadeautje, een mooi moment om even stil te staan bij die mijlpaal. Als hij dat vergelijkt met hoe hij begon – zonder motivatie – dan vindt hij dat best bijzonder.
Blijven ontwikkelen, ook later
Een paar jaar geleden volgde hij de OVK-opleiding. Dat was pittig: hij was 59 en studeerde in de avonduren en weekenden. Vooral de praktijkcases waren uitdagend, maar uiteindelijk draait het om logisch nadenken: wat kan er misgaan en hoe borg je de veiligheid?
“Dat hij die stap op latere leeftijd nog heeft gezet, daar is hij echt trots op.”
Afwisseling en ‘in de keuken kijken’
Wat zijn werk leuk maakt, is de afwisseling. Hij werkt in uiteenlopende sectoren, zoals chemie, scheepsbouw, food, infra en energie. Daarnaast kijkt hij letterlijk in de keuken van bedrijven. Hoe worden dingen gemaakt? Dat maakt het werk elke dag anders.
Veiligheid is geen 100% zekerheid
Veiligheid blijft mensenwerk. Voor mij bestaat 100% veiligheid niet. Het gaat om aanvaardbaar risico. Er blijft altijd een restrisico, maar je kunt het wel zo klein mogelijk maken.
“Ik ben er om te zorgen dat dingen níét gebeuren. En als dat lukt, hoor je daar niks van – en dat is precies de bedoeling.”
Soms lastig, maar noodzakelijk
Veiligheid is soms irritant. Extra regels, PBM’s of werk onderbreken roept weleens weerstand op. “Het gaat toch altijd goed?” hoor ik dan. Maar het gaat ook een keer fout. En dan wil ik niet denken: had ik maar…
TSA als werkgever
TSA is de afgelopen jaren enorm gegroeid en dat merk ik elke dag. Er waait een fijne wind en die is goed. Er is veel aandacht voor ontwikkeling en verbinding tussen collega's.
Kennis doorgeven
Over mijn toekomst ben ik eerlijk. Over een paar jaar ga ik met pensioen. Ik werk nog met plezier, maar het wordt zwaarder. Wat ik belangrijk vind, is kennis overdragen. Nieuwe mensen meenemen en enthousiast maken. Als ze daarvoor openstaan, is dat mooi, en daar werk ik graag aan mee.
Zie veiligheid niet als last, maar als iets wat je samen doet. Dan wordt het werk niet alleen beter, maar ook leuker.